Η τέχνη για μένα είναι μια μορφή αναζήτησης, μια 'ερευνητική δραστηριότητα' όπως την περιέγραψε ο Bruce Nauman, της οποίας ζητούμενο δεν είναι το αντικείμενο, αλλά η εφευρετικότητα και η δημιουργική ικανότητα.

Η δουλειά μου είναι μια εξελισσόμενη διαδικασία η οποία παράγεται μέσα από αυθόρμητα γεγονότα που προκύπτουν σχεδόν φυσιολογικά ανάλογα με τις προσωπικές μου συνθήκες και τον τόπο στον οποίο βρίσκομαι. Μέσα από τη διαδικασία δοκιμής-λάθους και τη χρήση διάφορων καθημερινών υλικών, ένα πράγμα οδηγεί στο επόμενο, η δουλειά 'συμβαίνει' κι εγώ την ακολουθώ. Τα, πολλές φορές, αβέβαια και απρόβλεπτα αποτελέσματα των πειραμάτων μου και τα καινούρια μονοπάτια προς εξερεύνηση που μου ανοίγουν, είναι αυτό που με οδηγεί στο επόμενο βήμα.

Συνήθως πειραματίζομαι με πολλά μέσα, φωτογραφία-video-performance-κατασκευή, χωρίς να έχω ένα συγκεκριμένο πλάνο από την αρχή. Θεωρώντας, όπως ο Beuys, τη "... διαίσθηση ως την υψηλότερη μορφή λογικής...", αφήνω το ένστικτό μου να με καθοδηγήσει και ο αυτοσχεδιασμός γίνεται το θέμα της δουλειάς. Η αίθουσα της έκθεσης γίνεται το εργαστήριό μου και αυτό είναι που παρουσιάζεται στο "τέλος". Ο τρόπος που παράγω δουλειά αποκαλύπτεται και η διαρκής δραστηριότητα φορτίζει τον άδειο τόπο μεταμορφώνοντάς τον σε ενεργό χώρο.

Η δουλειά αποπειράται να ερευνήσει πάνω στη φύση μιας έκθεσης, εγείροντας αναπάντητα ερωτήματα αντί να δίνει σαφείς απαντήσεις. Είναι ένα παιχνίδι φυσικής περιέργειας που ενθαρρύνει τον θεατή να εκτιμήσει τη διαδικασία δημιουργίας της τέχνης σε σχέση με το τελικό αντικείμενο.